ZELFSTIGMA VERSUS OPENHEID

Blog, Inspirational stories

ZELFSTIGMA VERSUS OPENHEID OVER JE PSYCHISCHE KWETSBAARHEID

Ik ben Nadya van der Sluis, 34 jaar, overheidsjurist en auteur van het boek ‘Van kwetsbaarheid naar kracht’. Daarnaast ben ik net mijn eigen bedrijf gestart, ‘Incluvision by Nadya’, met als doel meer inclusie binnen onze samenleving. De huidige arbeidsmarkt voor mensen met een arbeidsbeperking is nog steeds bar slecht, ondanks onze wetgeving die dit tegen moet gaan. Hier wil ik met mijn bedrijf verandering in brengen, door het o.a. geven van lezingen aan bedrijven/organisaties omtrent mijn eigen ervaringsverhaal met het hebben van een onzichtbare arbeidsbeperking. Daarnaast wil ik young professionals helpen met het durven open zijn over hun arbeidsbeperking en niet meer te leven met zelfstigma. In mijn vrije tijd hou ik ontzettend van reizen, schrijven, kickboksen, dansen en vrijwilligerswerk! In mijn blog neem ik jullie mee in mijn ervaring van het open durven worden over mijn eigen psychische kwetsbaarheid.

Psychische kwetsbaarheid

Hoe ga je met jezelf om, nadat je ben gediagnosticeerd met een psychische kwetsbaarheid? Weet je nog wie je zelf bent of moet je jezelf gaan herontdekken? Erken en aanvaard je het gelijk of heeft dit tijd nodig? Hoe herken je of je symptomen ervaart of dat het de omstandigheden in je leven zijn die je triggeren waardoor je uit balans raakt? En één van de belangrijkste vragen: schaam je je voor jezelf door je psychische kwetsbaarheid of ben je er open over naar anderen?

Al deze vragen zijn individualistisch en zullen daarom ook verschillend worden geantwoord. Daarom neem ik je als lezer mee in mijn eigen zoektocht naar mijzelf, nadat ik in 2009 werd gediagnosticeerd met een psychische kwetsbaarheid, namelijk een bipolaire stoornis type I.
Voor mijn diagnose was ik een welbespraakte (lees: lekker bijdehante) meid van 22 jaar, die vol in het leven stond. Ik studeerde HBO-Rechten in Amsterdam en ging naar Melbourne om mijn afstudeerstage te gaan doen bij een vrouwenrechtenorganisatie. Life was good! Nee, life was TOO good, wat resulteerde dat ik een manische periode kreeg waarnaar ik in een psychose belandde.

Ik was totaal ontregeld en wist niet wie ik was doordat ik stemmen in mijn hoofd had en hallucineerde. Ik ben Barack Obama geweest en Angelina Jolie, maar ook dacht ik dat ik mijn eigen zusje was. In totaal ben ik zes weken opgenomen geweest in een vreemd land met artsen en verpleegkundigen om mij heen die ik niet vertrouwde. Met regelmaat werd ik in een isoleercel gezet. Gelukkig was mijn moeder gelijk nadat ik was gevonden (door mijn psychose was ik 48 uur vermist) naar Melbourne gevlogen. In die weken kreeg ik mijn diagnose en informatie over wat een bipolaire stoornis inhield. Ik was totaal onbekend ermee en geloofde er niks van. Eenmaal terug in Nederland kreeg ik opnieuw de diagnose en moest ik in behandeling, omdat ik een hoge dosis medicatie innam. 

Ik kwam terug als een nieuw persoon en was veel minder welbespraakt. Ik had last van prikkels en vond bijvoorbeeld met de bus gaan soms te prikkelbaar. Ik geloofde niet in therapie en stopte gelijk nadat ik mijn medicatie had afgebouwd. Daarnaast durfde ik totaal niet te spreken over wat mij was overkomen in Melbourne, want ik schaamde mij ontzettend ervoor. Soms als ik iemand vertrouwde vertelde ik het na een tijdje, maar over het algemeen bleef het iets wat ik verborgen hield.

Waarom? Zelfstigma. Ik vind dit persoonlijk erger dan de stigma die er is rondom de psychiatrie, omdat ik van mening ben dat je door zelfstigma je persoonlijke groei en ontwikkeling een soort van tegenhoudt. Daarnaast kan je pas de stigma doorbreken, nadat je geen last meer hebt van zelfstigma. Zelf heb ik 8 jaar in zelfstigma geleefd, waardoor ik mijn eigen persoonlijkheid kwijt was. Waar ik voorheen zonder moeite iemand durfde aan te spreken of voor mijzelf op durfde te komen, kon ik dit alleen wanneer ik manisch werd of bij mijn vertrouwde omgeving. 

Ik botste hier vooral tegen aan toen ik begon te werken bij mijn huidige baan en enkel mijn manager afwist van mijn bipolaire aandoening. Naast dat ik mij schaamde voor mijzelf, moest ik ook veel liegen om het geheim te houden. Ik begon namelijk met 18 uur per week te werken op een MBO functie, terwijl ik een universitaire diploma had. Regelmatig kwam de vraag voorbij waarom ik zou weinig uren werkte en niet op een WO functie. Het moeilijkste aan zelfstigma vind ik dat je niet jezelf bent. Je leeft in een leugen en hebt vaak een masker op. Die masker beknelde mij op een moment en ik wilde mijzelf volledig kunnen zijn. 

Leven zonder masker

Daarom koos ik in 2017 bewust voor openheid door mijn verhaal te vertellen in een interview voor een intern magazine op werk. Veel positieve reacties volgde en het belangrijkste voor mij was dat ik mij opgelucht voelde en langzaamaan ook mijn eigen ‘ik’ terug vond. Ik ging van stille muis weer naar die bijdehante meid die ik was voor mijn psychose. Ik durfde meer contact te leggen met collega’s en doordat ik open sprak over mijn psychische kwetsbaarheid begreep ik mijzelf soms beter of kon ik beter uitleggen welke gevolgen mijn kwetsbaarheid heeft op mij. 

Hierbij moet ik wel zeggen dat het open worden een heel proces is. Vooral omdat je eerst jezelf moet afvragen waar je open over wilt zijn. Er zijn momenten dat je zulke erge dingen hebt gedaan in een psychose dat je je hiervoor schaamt. Voordat je hierover je zelfstigma kan laten verdwijnen, dien je eerst jezelf te vergeven en te erkennen dat het niet jouw schuld is geweest dat je die dingen hebt gedaan. In een psychose treedt je buiten je eigen persoonlijkheid en je kan jezelf hier niet de schuld van geven. Het loslaten van dit schuldgevoel naar jezelf of anderen toe is een moeilijk proces en ik geloof erin dat je pas na dit stadium je zelfstigma kan aanpakken om vervolgens te weten waar je open over wilt worden.

Zelf ben ik nu in staat bewust open te zijn over hoe mijn bipolaire stoornis is ontstaan en door welke fases ik heen moest om het te aanvaarden. Dit heb ik gedaan door mijn eigen boek ‘Van kwetsbaarheid naar kracht – leren leven met een bipolaire stoornis’ uit te geven onder eigen beheer. Daarnaast ben ik open over hoe het is om te werken met een psychische kwetsbaarheid en hoe dit wel kan. Dit doe ik door lezingen aan te bieden met mijn eigen bedrijf ‘Incluvision by Nadya’ aan bedrijven en organisaties, zodat zij bewuster worden wat een inclusievere maatschappij is, namelijk het ook hebben van werknemers met een arbeidsbeperking.

Door mijn openheid ben ik ontzettend gegroeid op persoonlijk vlak, doordat ik in het proces naar openheid kon gaan helen en dichter bij mijzelf kwam. Mijn psychische kwetsbaarheid dwingt mij elke dag te zelf reflecteren, maar ook zelfcompassie te hebben. Hierdoor omarm ik mijn bipolaire stoornis ook als een deel van mijzelf nu. Ik ben niet bipolair, maar het is een deel van mij en dat is oké. Het mag er wezen. En ik hoop dat jij, degene die dit leest, weet dat je je nergens voor hoeft te schamen. Je bent mooi zoals je bent.

Meer informatie over Nadya vind je op www.nadyavandersluis.com 

Heb jij ook een verhaal wat je graag zou willen delen? Wil jij anderen inspireren of een bijdrage leveren aan bewustwording op een bepaald onderwerp? Heb jij iets meegemaakt wat jouw leven voorgoed heeft veranderd? Neem contact op via onderstaand contactformulier om je aan te melden om een gast blog te schrijven.

Krijg nieuwe updates direct in je mailbox.

Ego vs Ziel

Blog, My private stories

Leven vanuit de ego. Rol tot rol. Masker tot masker. Ik tegen jou. Leven vanuit strijd, in een duel. Leven vanuit angstige gedachten. De ander maakt je bang, zorgt ervoor dat je je niet goed genoeg voelt en je maakt je zorgen. Je kijkt naar wat je kunt kapot maken, waar je een einde aan kunt maken, wat er niet goed is. Het is nooit goed, leuk of mooi genoeg. Er kan altijd wel iets beter. Geen genoegen nemen met wat je hebt en op zoek naar meer en meer bevrediging. Je voelt je niet genoeg geliefd en neemt een slachtoffer rol aan. Want ja dat is toch zeker jouw schuld niet dat je je zo voelt. Je gaat op zoek naar goedkeuring, je wilt van anderen horen hoe goed je bent. Je wilt aan de maatschappelijke normen voldoen, aan de verwachtingen van anderen en daar dan complimenten over ontvangen. Voelt het dan goed genoeg als je die bevestiging ontvangt? Nee dan ga je op zoek naar nog meer bevestiging en de competitie is begonnen, een oneindige strijd waarbij je verlangt naar goedkeuring van de ander. Je kijkt uit naar je toekomstige geluk, nu ben je niet gelukkig, je vindt dat je dat geluk eerst nog moet verdienen. Eerst nog beter je best doen en dan mag je gelukkig zijn. Je houdt lekker zelf de controle, hulp ga je niet aannemen, want je weet het zelf wel beter wat je nodig hebt. Er zijn een heleboel problemen en die veroorzaak je niet zelf, dat ligt buiten jouw macht, als iedereen nou eens zou veranderen dan lossen jouw problemen op. Je kiest voor zekerheid, onzekerheid maakt je bang, dan kan er van alles gebeuren waar je de controle niet over hebt. Liever geen veranderingen, dan blijft alles zoals het is. Het leven is betekenisloos, wat heeft het allemaal voor zin, dit leidt nergens naartoe.


Wanneer je voornamelijk vanuit je ego leeft ben je daar meestal niet bewust van. Je kunt maar moeilijk bij je gevoel komen en maakt keuzes vanuit ratio in plaats vanuit je hart. Het ego is nooit tevreden en wil altijd meer, beter of anders. Al vanaf jonge leeftijd word je beetje bij beetje losgemaakt van je ziel. Als kind krijg je te horen dat je niet boos mag zijn, dat je je niet zo moet aanstellen of hup doe die tranen weg. Langzaam word je gevormd tot een persoon die je niet vanuit je kern bent en er word jou aangeleerd emoties binnen te houden. Wanneer jij als volwassen persoon weer bij jouw ziel en gevoel wilt komen kan dat best lastig zijn. Je bent het zo gewend om je te gedragen zoals van jou verwacht wordt. Het is een pijnlijk proces om die ego staat af te breken en weer tot jezelf te kunnen komen. Dat is een reden waardoor er vele personen zullen afhaken en blijven rondgaan in die cirkels waar ze eigenlijk niet gelukkig in zijn. Gelukkig is er in dit nieuwe tijdperk een verandering waar in er gezocht wordt naar hulp door volwassenen die de drang voelen voor verandering. In de opvoeding van nu vinden kleinschalige veranderingen plaats waarin er ouders zien dat er ook andere mogelijkheden zijn. Zij zien het belang in om hun kinderen dichtbij hunzelf te laten blijven. Het is een klein begin wat hopelijk steeds groter zal worden zodat kinderen uit eindelijk op school zullen leren hoe zij vanuit hun hart kunnen leven en lessen krijgen over persoonlijke groei.

Mijn ego had mij behoorlijk in haar macht. Uit bovenstaande tekst herken ik mijzelf in zo’n 5 jaar geleden nog helemaal. Negatieve gedachtes waren zeer aanwezig, er zat altijd wel iets tegen, er was regelmatig iemand die mij iets had aangedaan en soms had het leven echt geen zin naar mijn idee. Ik kan me die zware dagen in de tijd dat ik een depressie had nog goed herinneren, al lijkt dat uit een ver verleden. Zo heftig, zo zwaar en er leek geen uitweg te zijn. Ergens in die donkere dagen kwam er een omkeer. Ik wilde niet toegeven aan dat het écht niet goed met mij ging. Ook al werd er gezegd dat ik naar psycholoog en psychiater moest en antidepressiva werd voorgeschreven, ik kon nog steeds doen alsof dat allemaal niet nodig was en het wel meeviel. Met iemand praten oké, wel met tegenzin, maar ik ging wel. Die omslag kwam met het gesprek dat er medicatie nodig was. De rebel, de leeuw in mij werd wakker geschud. Heb ik een pilletje nodig om weer blij te zijn? No way, dat kan niet de bedoeling zijn! Wat gebeurd er dan als ik het een keer niet inneem of als ik wil stoppen? Ik weigerde het te nemen, waar ze mee akkoord gingen als ik onder toezicht bleef. En het lukte, ergens diep van binnen was er nog een klein beetje kracht waarmee ik het voor elkaar kreeg. Zonder medicatie, zonder happy pills. Dit was het begin van het einde van leven vanuit mijn ego. De weg van naar weer leven vanuit mijn ziel.



Leven vanuit de ziel. Soul tot soul. Ik samen met jou. Leven in liefde en verbinding. Leven vanuit positieve gedachten. Hier is het comfortabel, veilig en je bent beschermd. Het gaat niet verkeerd als je naar je hart luistert. Uitdagingen zijn kansen om te groeien. Wat kun je creëren, waarvoor ben je hier? Je leeft vanuit tevredenheid en dankbaarheid. Je hebt nu geen probleem, het is goed zoals het is. Je omarmt alle gebeurtenissen zoals ze op jouw pad komen, je leert jouw lessen hieruit. Je hebt geen goedkeuring van een ander nodig, je bent tevreden met jezelf. Je bent gelukkig met wat je wel hebt, je kijkt naar de goede en mooie dingen in het moment. Je leeft nu en vandaag, niet gisteren of morgen. Je mag nu gelukkig zijn, precies zoals je bent, inclusief je imperfecties. Je wilt hulp krijgen. Hulp om te healen, te groeien. Een ander mag jou op je zwakheden wijzen, je een spiegel voorhouden en je in liefde helpen veranderen. Je hoeft je aan niemand te bewijzen. Je stelt je kwetsbaar op en laat verbinding ontstaan. Je laat je emoties zien, je bent jezelf. Er zijn oplossingen voor problemen, er is altijd een kans of een mogelijkheid voor verandering. Onzekerheid is leuk, controle loslaten, niet weten wat er gaat gebeuren geeft jou avontuur en een leven zoals het voor jou bedoeld is. Ontdek, speel, geniet. Je springt in het diepe en geeft je over aan veranderingen, jouw hart stuurt je de goede kant op. Het leven heeft betekenis, jij hebt betekenis. Je doet wat voor jou bedoeld is. Leef jij voornamelijk vanuit je ego of vanuit je ziel? In welke tekst herken jij jezelf het meest? Vanuit welke tekst zou jij (meer) willen leven? Een groot deel van de bevolking leeft nog voornamelijk vanuit de ego. Dat is namelijk wat er maatschappelijk van je verwacht wordt. Dat je leeft volgens het systeem en de regels die iemand voor ons bedacht heeft. Je leeft niet vanuit je hart, maar vooral vanuit wat een ander van jou verwacht. Kijk eens goed bij jezelf naar binnen, voel eens hoe jouw dagelijks bestaan er uit ziet en of dit is wat jij écht wilt. Wat voel je in je hart, krijg je er een warm gevoel bij of bonkt het van de stress?

Inmiddels leef ik voornamelijk vanuit mijn ziel. Ik heb geleerd om mijn gevoelens te onderzoeken, te uiten en te luisteren naar wat ik diep van binnen echt wil. Dit is een heel proces geweest. Het is echt iets waar je voor moet kiezen, wat je moet willen om het te laten ontstaan. Als jij die verandering wilt zal het lukken. Geleidelijk aan kon ik steeds meer mijn oude ik loslaten en vertrouwen op het onbekende. Dat onbekende gaf mij veel vrijheid en die vrijheid smaakte naar meer. Keer op keer weer opnieuw voelen. Wat voel ik nu, wat doet dit met mij, wat voel ik in mijn lichaam, doe ik waar ik achter sta, ben ik nu eerlijk naar mezelf en naar de ander? Door deze vragen keer op keer aan mijzelf te stellen kon ik steeds beter bij mijn gevoel komen en vanuit zuiverheid leven. Dit kost in het begin best wat energie, maar hoe vaker ik die vragen aan mezelf stelde hoe makkelijker het ging. Nu lijkt het bijna automatisch te gaan. Wanneer ik nu ik iets doe of zeg wat niet kloppend is met mijn gevoel gaat mijn lichaam vrijwel meteen daar op reageren om te laten merken dat het niet oké is. Dan weet ik dat ik iets mag veranderen, toch mijn keuze mag veranderen of terugkomen op iets wat ik gezegd heb. 

Ook ik heb mijn ego niet volledig uitgeschakeld, af en toe komt zij nog even om de hoek steken en mij uittesten of een kritische blik werpen op wat ik wil doen. En dat is helemaal oké. Ik hoor die stem en kan het dan meenemen in mijn beslissing. Mijn hart en intuïtie overheersen en soms is het best fijn als ik dan even aan het nadenken wordt gezet over de keuzes die ik maak. Bij heftige triggers kan ik soms toch nog in mijn ego schieten en is mijn gedrag niet zoals ik het zou willen. Hier reflecteer ik daarna op terug en kijk hoe ik het een volgende keer anders kan doen.

Het patroon doorbreken om niet meer vanuit je ego te leven is best lastig, dat is nou eenmaal wat je gewend bent. Het heeft tijd nodig hier verandering in aan te brengen. Dit gaat niet in 1 keer, in 1 dag. Geef jezelf de tijd om deze nieuwe levensstijl stap voor stap te integreren. Je zult nog regelmatig voelen of denken ‘ai toch weer een opmerking of actie vanuit mijn ego’. Dat is niet erg, word je er bewust van dat het zo is en de volgende keer kun je misschien wel vanuit je ziel reageren.


Is dit een onderwerp waar jij meer over wilt weten of hulp bij nodig hebt? Neem dan contact op voor een 1:1 coaching of healing sessie.

Krijg nieuwe updates direct in je mailbox.

Zielsliefde

Blog, My private stories

GA JIJ VOOR ECHTE LIEFDE OF NEEM JE GENOEGEN MET MINDER? 

Ik weet wat ik wil en ik ga voor niks minder meer. Labels er op plakken hoeft van mij niet, als ik er toch een woord voor mag kiezen wat ik dan gebruik, dan is het zielsliefde. Dat is waar ik voor ga. Dit is niet de eerste de beste liefde die je tegen het lijf loopt, of in ieder geval is dat zeldzaam, mogelijk zal het zeker zijn. In de meeste gevallen kom je eerst liefdes tegen die jou andere lessen te leren hebben, je wordt een soort van klaar gestoomd voor jouw échte liefde. De persoon waarbij jouw ziel matcht met de ziel van de ander. Waarbij je een gevoel van herkenning hebt al op het eerste moment. De persoon waar je je bij thuis voelt. De persoon die het beste in jou naar boven haalt en andersom net zo. Die vanaf de eerste keer dat je elkaar ziet al vertrouwd voelt. Met deze liefde aan je zijde wordt je gestimuleerd om de beste versie van jezelf te worden. Een onvoorwaardelijke liefde. Een liefde die niet altijd makkelijk is, want dit is de persoon die jou helpt groeien, die jou een spiegel voor mag houden en waar je soms het liefst voor wilt wegrennen (en dat ook soms doet) omdat het zo confronterend is. Je zult periodes hebben waarin je niet bij elkaar kunt zijn, omdat je jouw eigen processen mag aangaan zonder afleiding. Deze liefde overwint alles en is onbreekbaar. Je voelt vrijheid, omdat je elkaar de wereld gunt. Een verbinding die in woorden lastig te omschrijven is. Het is een intense, diepgaande liefde.

Op weg naar deze liefde (of misschien tijdens deze liefde) kom je tot de ontdekking dat je geen bevestiging van een ander nodig hebt, dat jij zelf de key bent naar die onvoorwaardelijke liefde. Je hebt jezelf geaccepteerd en kan houden van jezelf en de ander zonder voorwaarden.
Wil je kiezen voor iemand die jouw oude pijnen en patronen in stand houdt en waarbij je je continue aan het aanpassen bent naar de wensen van een ander? Of kies je voor iemand die je helpt dit te doorbreken en groeien tot de beste versie van jezelf en waarbij je volledig jezelf kunt zijn.
Ik kan nu zeggen dat ik kies voor het laatste. Dat is niet de makkelijkste weg aangezien bij het oude en vertrouwde blijven altijd veiliger lijkt, ook al blijven je wonden dan in stand. Je hoeft dan in ieder geval niks aan te gaan met jezelf en je wordt boos op de ander in plaats van naar jouw eigen gedrag te kijken als het niet verloopt zoals je wenst. Ik weet nu dat het aangaan van die schaduwkanten mij juist meer brengt, ik weet hoe die liefde op een diepgaand niveau voelt en dat is de liefde die ik wil en waard ben, ik zal niet meer gaan voor oppervlakkige relaties. 

Ik kies nu bewust voor het ‘pijnlijke’ pad, voor het pad om te helen, het pad naar de beste versie van mijzelf en het pad van samen zijn met mijn zielsliefde. Dit pad was in het begin vooral moeilijk. Zoveel weerstand om verandering aan te gaan en patronen te doorbreken. Nu voel ik voornamelijk ruimte, adem, vrijheid, geluk met af en toe een trigger waar ik doorheen mag.
Iets anders is geen optie meer. Inhoudloze gesprekken, seks zonder echte verbinding, samen zijn om het samen zijn, niet mezelf zijn dat is verleden tijd. Ik kies daar niet meer voor en iedereen heeft die keuze. Het is aan jou om te kiezen voor jezelf en de liefde die je verdient of je tijd te verdoen met een liefde die eigenlijk niet vervullend is.
Wanneer je kiest om voor jouw zielsliefde te gaan (ook als je die nog niet ontmoet hebt), kies je voor jezelf en voor persoonlijke groei. In deze liefde zeg je niet tegen elkaar wat je wilt horen, maar wel wat nodig is om te horen. Dat zal niet altijd leuk zijn. Stel jezelf open en leer jezelf en de ander te vergeven. Communiceer met elkaar in alle eerlijkheid en toon verantwoording en respect naar elkaar. Daarnaast zul je heel veel moeten loslaten (soms elkaar ook letterlijk tijdelijk loslaten) en blijven vertrouwen op dat wat voor jou bedoeld is zal komen. 

Dit is geen traditionele liefde, iets wat niet in het standaard plaatje past, een vorm van een relatie wat niet aan de normen en waarden voldoet van de Westerse maatschappij. Dit is geen liefde waar iedereen voor kan of wil durven kiezen. En dat is helemaal oké. Als het voor jou bedoeld is zul je dat voelen en mag je daarvoor kiezen. Uitspreken dat jij de liefde nodig hebt is erkennen van het gevoel dat de liefde een toegevoegde waarde heeft aan jouw leven, waarbij je nog steeds de onafhankelijke persoon blijft, goed genoeg zoals je bent en de ander is een toevoeging in jouw leven wat het nog mooier maakt. Ik wil geen leven in cirkels, ik wil vooral leven met de dag, in vrijheid, vol mogelijkheden, avontuur, daarbij een bijdrage leveren om de frequentie hier op aarde hoog te houden en dat het liefst met mijn zielsliefde naast mij.
Relaties die gebaseerd zijn op de één die de ander redt, afhankelijkheid van de ander en bepaalde voorwaarden zullen steeds minder gaan voorkomen, steeds meer mensen zullen gaan kiezen voor de nieuwe vorm van een relatie en sommige voelen dit al en maken dit realiteit.

Heb jij geprogrammeerde gedachtes over de liefde of heb jij wel eens diep bij jezelf gevoeld wat je wilt in de liefde? Neem jij klakkeloos over wat een ander doet, zegt of wat jij om je heen ziet of heb je wel eens stil gestaan bij het idee dat jij iets anders zou willen? Jij mag daar jouw eigen visie op hebben ongeacht wat een ander daar van vindt, denkt of zegt. Wat zou jij het liefste willen en wat houdt jou nog tegen om op die manier te leven? Het kan zijn dat jij kiest voor de zielsliefde en daarmee dus voor jezelf en dat die liefde nog niet in jouw leven is. Misschien heb je hem of haar al wel ontmoet maar is het de tijd nog niet of op een onverwachts moment verschijnt zij of hij ineens in je leven. Misschien ben je één week, 5 maanden of 3 jaar single voordat je kunt samenkomen. Vertrouw er dan op dat die tijd nodig is om aan jezelf te werken. 

Ook in deze liefde kan je gekwetst worden en zullen er situaties zijn die niet gaan zoals gehoopt en toch is dat geen reden tot opgeven, want deze liefde is sterker dan dat. Je hebt geen controle en mag volledig in overgave gaan. Uitdagingen zijn er om overwonnen te worden. Dit is geen liefde die gaat om het romantische plaatje of voldoen aan wat de omgeving van jou verwacht. Deze liefde zal je confronteren met al je diepste donkere stukken en zal je daarbij met onvoorwaardelijke liefde omarmen. Je voelt het aan alles in je lichaam dat dit het is, dit is iets wat niet zomaar kan verdwijnen. Vroeg of laat zal deze liefde je laten zien dat het alles waard is. Precies op het juiste moment. 

I got real big plans, baby, for you and me
So love me for who I am and for who I’m gonna be
Ain’t got everything you want, but got everything you need
So take a chance, take a chance on me

Why don’t we – Big plans

Krijg nieuwe updates direct in je mailbox.